- W Wielkim Poście chodzi o postęp ducha. Sam Bóg daje nam kolejną okazję ponownego startu, rozpoczęcia raz jeszcze na nowo - mówił w bydgoskiej katedrze bp Jan Tyrawa. Hierarcha przewodniczył Eucharystii wieczorem w Środę Popielcową.
Biskup Tyrawa w wygłoszonej homilii powiedział, że człowiekowi zawsze towarzyszyła refleksja wokół pytania, kim jest i gdzie jest. - To pytanie, gdzie jestem, bierze się z napięcia, jakie istnieje między tym, co jest, to znaczy gdzie w tej chwili jestem, a tym, co powinno być i gdzie powinienem być - mówił.
Według hierarchy człowiek zawsze niósł w sobie świadomość tego, że coś ma się stawać, do czegoś trzeba dochodzić, coś trzeba osiągnąć. Może się to dokonać tylko wówczas, kiedy będziemy nieustannie zostawiać to, co jest. - Powinno się być dalej, wyżej, piękniej. To, co powinno być, musi nas nieustannie inspirować do duchowych wysiłków - stwierdził.
Biskup Jan Tyrawa nazwał Wielki Post "mocnym" okresem liturgicznym w życiu Kościoła. Wskazał na intensywność Bożej łaski i ludzkich wysiłków. - W Wielkim Poście chodzi o postęp ducha. O tę drogę, którą człowiek powinien przebyć w swoim wnętrzu, w swoim jestestwie. Kiedy zostawia się za sobą pychę, egoizm, a zdobywa się to, co jest temu wszystkiemu przeciwne. To, co kiedyś nazywaliśmy cnotą - podkreślił.
Na zakończenie biskup powiedział, że dzisiaj należy podjąć nową formę pokuty, która będzie polegać na tym, aby w ogóle mówić o prawdziwym wymiarze Wielkiego Postu. Zaznaczył, że współczesny świat zagubił wymiar człowieczeństwa, broniąc często tego, co człowieka zniewala, czyli pychy, egoizmu i próżności.
Wśród wielu wiernych modlących się podczas liturgii Środy Popielcowej znalazła się Gizela Mamys. - Wielki Post skłania nas do zastanowienia się nad własnym życiem, podjęcia pewnych postanowień. Sam moment posypywania głowy popiołem uświadamia nam, że jesteśmy grzeszni. Powinniśmy się dobrze przygotować do świąt Zmartwychwstania Pańskiego - powiedziała.
Także z okazji rozpoczynającego się Wielkiego Postu na terenie diecezji we wszystkich kościołach zbierano ofiary na hospicja w Bydgoszczy, Sępólnie Krajeńskim oraz Złotowie.