Ekumenizm serca

Wtorek, 24. Styczeń 2012 13:44

Dominującym wydarzeniem w Kościele w styczniu jest Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan. To czas spotkań, modlitw i rozmów, które przełamują bariery dzielące chrześcijan różnych wyznań. Dzięki temu przekonania religijne – to, co nad różni – nie oddalają nas od siebie i czynią wrogami. Od wielu lat ubogim w Polsce pomagają razem największe organizacje charytatywne trzech Kościołów: Caritas, Diakonia i Eleos.

             Ekumenizmu nie można zawężać wyłącznie do dialogu teologicznego i spotkań modlitewnych. Istnieje także „ekumenizm serca”, ekumenizm czynnej miłości bliźniego. Wyraża się on w zgodnej współpracy charytatywnej, niesieniu pomocy humanitarnej poszkodowanym w wyniku klęsk naturalnych, wojen lub innych nieszczęść. Od wielu lat w Polsce największe Kościoły chrześcijańskie: katolicki, prawosławny i ewangelicko-augsburski współpracują ze sobą pomagając ubogim. O tym mówił Benedykt XVI podczas spotkania z przedstawicielami różnych Kościołów w Warszawie, w 2006 r.: „Z uznaniem stwierdzam, że we wspólnocie Kościoła katolickiego i w innych Kościołach oraz Wspólnotach kościelnych pojawiły się nowe, liczne formy działalności charytatywnej, odrodziły się dawne, nabierając nowego rozmachu. Są to formy, które często łączą ewangelizację z dziełami miłosierdzia. Wydaje się, że pomimo wszelkich różnic, które trzeba przezwyciężyć w międzywyznaniowym dialogu, można tę zasadę pomocy charytatywnej odnieść także do ekumenicznej wspólnoty uczniów Chrystusa dążących do pełnej jedności. Wszyscy możemy włączyć się we współpracę na rzecz potrzebujących, wykorzystując tę sieć wzajemnych relacji, które zrodził nasz dialog i wspólne działania. W duchu ewangelicznego nakazu miłości starajmy się podjąć tę pełną troski posługę względem potrzebujących braci, kimkolwiek są”.

 Wspólne działania

             Od dwunastu lat Caritas Polska, Diakonia Kościoła luterańskiego oraz Eleos Kościoła prawosławnego prowadzą wspólnie Wigilijne Dzieło Pomocy Dzieciom. Od dwóch lat w akcję włączyła się Diakonia Kościoła ewangelicko-reformowanego. Jest to kampania społeczna, dzięki której wigilijna świeca trafia na stoły wiernych trzech Kościołów nie tylko w kraju, ale poza jego granicami. Każdego roku te organizacje rozprowadzają ponad 3 mln świec pozyskując pieniądze na organizację kolonii letnich, wsparcie leczenia i rehabilitacji dzieci, dożywianie w szkołach, organizację zajęć świetlicowych, pomoc socjalną dla najuboższych dzieci.

            Drugą ekumeniczną akcją ogólnopolską, organizowaną w czasie Wielkiego Postu jest Jałmużna Wielkopostna. Do wiernych wymienionych Kościołów dociera skarbonka wielkopostna wraz z informacjami o problemach, z jakimi borykają się chorzy, niepełnosprawni i starsi.

            Na Warmii i Mazurach oraz w archidiecezji wrocławskiej organizacje charytatywne trzech Kościołów prowadzą wspólnie Stacje Opieki. W tym roku powstało pierwsze w Polsce ekumeniczne Szkolne Koło Caritas w VI LO im. Króla Zygmunta Augusta w Białymstoku. W tym liceum od lat działa wolontariat ekumeniczny. Wielu wolontariuszy prawosławnych pracuje na rzecz Caritas i odwrotnie, wielu katolików współpracuje z Eleos.

            Przedstawiciele Caritas, Eleos i Diakonii spotykają się na konferencjach i sympozjach, aby wspólnie rozpoznawać potrzeby i szukać środków zaradczych. Razem zabierają głos w ważnych kwestiach społecznych przypominając o godności oraz prawach ubogich i wykluczonych. Wspólnie nagłaśniają potrzeby najsłabszych grup społecznych.

           Ale nie tylko konkretne działania pomocowe są przedmiotem rozmów i ustaleń. Od kilku lat członkowie organizacji charytatywnych Kościołów chrześcijańskich w Polsce dzielą się przemyśleniami dotyczącymi kościelnej natury prowadzonych dzieł, etyki pomagania i duchowości miłosierdzia.

Silniejszy głos

          Współpraca ekumeniczna wzbogaca organizacje charytatywne, które w niej uczestniczą. Wymiana doświadczeń owocuje lepszym wykorzystaniem szans i możliwości. Umacnia wzajemne zaufanie i buduje przyjaźń. Jest ona ważna także dla tych, którym Diakonia, Eleos i Caritas pomagają. Na tym, że te organizacje charytatywne mówią wspólnym głosem zyskują wszyscy. Tego głosu nie mogą zlekceważyć politycy odpowiedzialni za sprawy socjalne czy tez dziennikarze. Występując razem przedstawiciele organizacji charytatywnych mogą powiedzieć więcej, zainteresować odpowiednie instytucje oraz media. Docierają do szerszego grona słuchaczy, nie tylko we własnym Kościele, ale i w pozostałych.

            Przykładem udanej kampanii społecznej jest wspomniane już Wigilijne Dzieło Pomocy Dzieciom. Jednym z tematów, które udało się nagłośnić kościelnym organizacjom charytatywnym był problem tzw. eurosierot oraz umieszczania w domach dziecka dzieci z rodzin nie będących w stanie zapewnić im godziwych warunków materialnych. Tymi, jakże ważnymi problemami zajął się Rzecznik Praw Obywatelskich oraz Rzecznik Praw dziecka, senacka Komisja Rodziny i Polityki Społecznej. Dzięki temu dużo się mówiło w mediach o problemie ubóstwa wśród dzieci, samotności i opuszczeniu.

Wszyscy biedni są nasi

            Kościelne organizacje charytatywne pomagają wszystkim potrzebującym bez wyjątku. Nie biorą pod uwagę tego, czy ktoś jest osobą wierzącą czy przynależy do ich wspólnoty kościelnej. Nie pytają o przekonania polityczne, przynależność narodową lub rasę. Dają świadectwo miłości bliźniego wobec wszystkich ludzi. Starają się przy tym unikać prozelityzmu – charakteryzującego działalność charytatywną wielu sekt, żądających wstąpienia w ich szeregi w zamian za pomoc materialną lub medyczną.  To zjawisko daje znać o sobie zwłaszcza w Afryce i Azji. Bywa, że ubóstwo i skrajna nędza są wykorzystywane przez sekty niechrześcijańskie do pozyskiwania nowych wyznawców. Caritas, Eleos i Diakonia potępiają tego typu praktyki jako formę przemocy duchowej i działanie głęboko niemoralne.

            Kościoły chrześcijańskie współpracują ze sobą na polu działalności charytatywnej. To piękny znak miłości do Boga, która ukonkretnia się w trosce i pomocy okazywanej bliźnim. To świadectwo jest równie ważne jak modlitwa o jedność oraz dialog. Procentuje zbliżeniem chrześcijan oraz jest zwyczajnym środkiem budowania wzajemnych relacji opartych na przyjaźni i zaufaniu.     ks. Zbigniew Sobolewski

FOTO: od lewej stoją ks. Marian Subocz, dyrektor Caritas Polska, kard. Robert Sarah, przewodniczacy Papieskiej Rady Cor Unum, Wanda Falk, dyrektor luterańskiej Diakonii, ks. Doroteusz Sawicki, dyrektor prawosławnego Eleos oraz (z tyłu) ks. Zbigniew Sobolewski, sekretarz Caritas Polska